[ἐ]πὶ Εὐθίου ἄρχοντος, ἐπὶ τῆς 〚Ἀ[ντιγονίδο]ς〛 τ̣ρ̣[ίτης][π]ρυτανείας, εἷ Ναυσιμένης Ναυσικύδου Χολαρ[γεὺ]–[ς] ἐγραμμάτευεν· Βοιηδρομιῶνος ὀγδόει ἐπὶ δέκ[α· ἐ]–[ν]άτει καὶ δεκάτει τῆς πρυτανείας· ἐκκλησία κυρ[ί]–α· τῶν προέδ[ρ]ων ἐπεψήφιζεν Ἱερομνήμων Τεισιμάχ–ου ἐκ Κοίλης καὶ συμπρόεδροι· ἔδοξεν τῆι βουλεῖ κ–αὶ τῶι δήμωι· Νικήρατος Φιλέου Κεφαλῆθεν εἶπεν· ἐ–πειδὴ Φιλιππίδης διατετέλεκεν ἐν παντὶ καιρῶ[ι]ἀποδεικνύμενος τὴν πρὸς τὸν δῆμον εὔνοιαν καὶ ἀ–ποδημήσας πρὸς <τ>ὸν βασιλέα Λυσίμαχον πρότερόντε διαλεχθεὶς τῶι βασιλεῖ ἐκόμισεν τῶι δήμωι δω–ρεὰν πυρῶν μεδίμνους Ἀττικοὺς μυρίους τοὺς δια–δοθέντας πᾶσιν Ἀθηναίοις ἐπ’ Εὐκτήμονος ἄρχοντ–ος, διελέχθη δὲ καὶ ὑπὲρ κεραίας καὶ ἱστοῦ, ὅπως ἂνδοθεῖ τῆι θεῶι εἰς τὰ Παναθήναια τῶι πέπλωι, ἃ ἐκο–μίσθη ἐπ᾿ Εὐκτήμονος ἄρχοντος· καὶ νικήσαντος Λυ–σιμάχου τοῦ βασιλέως [τὴ]ν μάχην τὴν Ἰψῶι γενομέν–ην πρὸς Ἀντίγον[ον κα]ὶ Δημήτριον τοὺς μὲν τελευτ–ήσαντας ἐν τῶι κ[ινδύνω]ι τῶν πολιτ[ῶ]ν ἔθαψεν τοῖςἑαυτοῦ ἀναλώμα[σιν, ὅσοι δ]ὲ αἰχμάλωτοι ἐγένοντο,ἐμφανίσας τῶι βα[σιλεῖ καὶ] λαβὼν αὐτοῖς ἄφε[σ]ιν, τ–οὺς μὲν βουλομέν[ους στρατ]εύεσθαι διώικησεν ὅπ–ως ἂν καταχωρισθῶσιν [ἐν] ἡγεμονίαις, τοὺς δὲ προα–ιρουμένους ἀπιέναι ἀμφιέσας καὶ ἐφόδια δοὺς πα–ρ᾿ ἑαυτοῦ ἀπέστειλεν, οὗ ἕκαστοι ἠβ[ο]ύλοντο πλείο–υς ὄντας ἢ τριακοσίους· παρειτήσατο δὲ καὶ ὅπως ἂ–ν ἀφεθῶσιν καὶ ὅσοι τῶν πολιτῶν κατελήφθησαν ἐντῆι Ἀσίαι εἰργμένοι ὑπὸ Δημητρίου καὶ Ἀντ[ι]γόνο–υ, καὶ τοῖς ἀεὶ περιτυνχάνουσιν Ἀθηναίων χρήσιμ–ος ὢν διατελεῖ, καθότι ἂν ἕκαστος αὐτὸν παρακαλε–<ῖ>, καὶ κομισαμένου τοῦ δήμου τὴν ἐλευθερίαν διατ–ετέλεκε λέγων καὶ πράττων τὰ συμφέροντα τεῖ τῆςπόλεως σωτηρίαι, καὶ παρακαλῶν τὸν βασιλέα βοηθ–εῖν καὶ χρήμασιν καὶ σίτωι, ὅπως ἂν διαμένει ὁ δῆμ–ος ἐλεύθερος ὢν καὶ τὸν Πειραιᾶ κομίσηται καὶ τὰφρούρια τὴν ταχίστην, καὶ ὑπὲρ τούτων π[ά]ντων πολ–λάκις μεμαρτύρηκεν αὐτῶι ὁ βασιλεὺς πρὸς τοὺς π–[ρ]εσβεύοντας Ἀθηναίων πρὸς ἑαυτόν· καὶ χειροτον–[ηθεὶ]ς ἀγωνοθέτης ἐπὶ Ἰσαίου ἄρχοντος ὑπήκουσε–[ν τῶι δ]ήμωι ἐθελοντὴς ἐκκ τῶν ἰδίων, τάς τε πατρίο–[υς θυσία]ς ἔθυσεν τοῖς θεοῖς ὑπὲρ τοῦ δήμου καὶ τὴ–[ν . . . .8. . . .]ν ἔδωκεν πᾶσιν Ἀθηναίοις πάντας τοὺς[ἀγῶνας, καὶ ἐπί]θετον ἀγῶνα κατεσκεύασεν τεῖ Δήμ–[ητρι καὶ τεῖ Κόρε]ι [πρ]ῶτος ὑπόμνημα τῆς τοῦ δήμου[ἐλευθερίας· ἐπεμελή]θη δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἀγώνων κα–[ὶ θυσιῶν ὑπὲρ τῆς πόλεω]ς, καὶ εἰς ταῦτα πάντα ἐκ τῶ–[ν ἰδίων ἀναλώσας πολλὰ χρ]ήματα τὰς εὐθύνας δέδω–κεν κατὰ τοὺς νόμους κα[ὶ οὐθ]ὲν ὑπεναντίον πρὸ[ς δ]–ημοκρατίαν οὐδεπώποτε [πέπραχ]ε[ν ο]ὔτ[ε λόγωι οὔτ᾿]ἔργωι· ὅπως ἂν οὖν φανερὸν εἶ [πᾶσιν, ὅτι ὁ δῆμος ἐπί]–σταται χάριτας ἀποδιδόναι τ[οῖς εὐεργέταις ἀξί]–ας ὧν ἂν εὐεργετήσωσιν, ἀγαθεῖ [τύχει, δεδόχθαι τῆ]–ι βουλεῖ· τοὺς προέδρους οἳ ἂν λά[χωσιν προεδρεύε]–ιν εἰς τὸν δῆμον, ὅταν ἐξέλθωσιν αἱ [ἐκ τοῦ νόμου ἡμ]–έραι τῆς αἰτήσεως, χρηματίσαι περὶ τ[ούτων εἰς τὴ]–ν πρώτην ἐκκλησίαν κατὰ τὸν νόμον, γνώ[μην δὲ ξυμβ]–άλλεσθαι τῆς βουλῆς εἰς τὸν δῆμον, ὅτι δοκεῖ τ[ῆι β]–ουλεῖ ἐπαινέσαι Φιλιππίδην Φιλοκλέους Κεφαλ[ῆ]–θεν ἀρετῆς ἕνεκα καὶ εὐνοίας, ἧς ἔχων διατελεῖ π[ε]–ρὶ τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων, καὶ στεφανῶσαι αὐτ[ὸ]ν [χ]–ρυσῶι στεφάνωι κατὰ τὸν νόμον καὶ ἀνειπεῖν τὸν σ–τέφανον Διονυσίων τῶν μεγάλων τραγωιδῶν τῶι ἀγ–ῶνι· στῆσαι δὲ αὐτοῦ καὶ εἰκόνα χαλκῆν ἐν τῶι θεά[τ]–ρωι καὶ εἶναι αὐτῶι σίτησιν ἐν πρυτανείωι καὶ ἐκ–γόνων ἀεὶ τῶι πρεσβυτάτωι καὶ προεδρία[ν] ἐμ πᾶσι[τ]οῖς ἀγῶσι, {τ}οἷ<ς> ἡ πόλις τίθησιν· τῆς δὲ πο[ι]ήσεως τ–οῦ στεφάνου καὶ τῆς ἀναγορεύσεως ἐπιμεληθῆναιτοὺς ἐπὶ τῆι διοικ[ή]σει· ἀναγράψαι δὲ [τ]ό[δ]ε τὸ ψήφι–σμα τὸν γραμματέα τὸν κατὰ πρυτανείαν ἐν στήληιλιθίνει καὶ στῆσαι παρὰ τὸν νεὼ τοῦ Διονύσου· εἰςδὲ τὴν ἀναγραφὴν τῆς στήλης μερίσαιτο ὺς ἐπὶ τῆιδιο[ι]κήσει ΔΔ δραχμὰς [ἐκ] τῶν εἰς τὰ κατὰ ψηφίσματ–α ἀναλισκομένων τῶι δήμωι.    in corona:    ὁ δῆ[μος].

Inscriptiones Atticae Euclidis anno posteriores. Editio tertia. Pars I. Leges et decreta. Fasc. 4. Leges et decreta annorum 300/299 – 230/29. Edid. Michael J. Osborne et Sean G. Byrne. – Berlin 2015.